Η εμβληματική κρήνη του Ηρακλείου, “σημείο συνάντησης” στο κέντρο της πόλης, αρχικά κατασκευάστηκε για να λύσει το πρακτικό πρόβλημα της υδροδότησης στην περίοδο της ενετοκρατίας. Πολλοί βενετοί αξιωματούχοι που υπηρέτησαν στην Κρήτη συνέδεσαν το όνομά τους με δημόσια έργα που στόχευαν στην κάλυψη των αναγκών της Κάντια σε νερό. Ένα από το πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελεί ο υδραγωγός και η κρήνη που κατασκευάστηκε από τον Φραντσίσκο Μοροζίνι και έφερνε στο κέντρο της πόλης νερό από την περιοχή των Αρχανών. Η κρήνη εγκαινιάστηκε τον Απρίλιο του 1628 και είχε ιδιαίτερα εντυπωσιακή διακόσμηση με λιοντάρια, δελφίνια, οικόσημα, ενώ η κορυφή έφερε ένα άγαλμα του Ποσειδώνα που κρατούσε τρίαινα. Για αυτό και συχνά αποκαλούνταν η Κρήνη του Γίγαντα (Fontana del Gigante). Στην οθωμανική περίοδο η κρήνη συνέχισε να λειτουργεί, υπέστη όμως αρκετές τροποποιήσεις: το άγαλμα του Ποσειδώνα αφαιρέθηκε, ενώ στα μέσα του 19ου αιώνα τοποθετήθηκε μια υπερκατασκευή με επιγραφή αφιερωμένη στον σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ. Η προσθήκη αυτή αφαιρέθηκε στα 1900.