Η Βενετία απέκτησε την Κρήτη στις αρχές του 13ου αιώνα, ως συνέπεια της Δ΄ Σταυροφορίας, και τη διατήρησε για τεσσεράμισι περίπου αιώνες.

Πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο του νησιού ήταν η πόλη του Χάνδακα, που μετονομάστηκε πλέον σε Κάντια (Candia), μία πόλη με εξαίρετη οικονομική και πνευματική κίνηση. Χαρακτηριστικό της σημασίας της, είναι το γεγονός ότι το όνομα της πόλης χρησιμοποιούνταν για να προσδιορίζει ολόκληρη τη διοικητική περιφέρεια της Κρήτης, που ονομαζόταν Βασίλειο της Κάντια (Regno di Candia).

Η σύνδεσή της με τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους και η εγκατάσταση Ενετών αποίκων αναζωογόνησαν την πόλη. Οι ευνοϊκές αυτές συνθήκες οδήγησαν σε αύξηση του αστικού πληθυσμού και σε νέες επεκτάσεις έξω από τον παλαιό οχυρωματικό περίβολο. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με εκτεταμένη πλέον χρήση της πυρίτιδας και του πυροβολικού, υποχρέωσε τους Βενετούς να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν τη νέα οχύρωσή της. Η διαμόρφωση του λιμανιού και η οικοδόμηση πλήθους εντυπωσιακών δημόσιων και ιδιωτικών οικοδομημάτων, άλλαξαν ριζικά τη φυσιογνωμία της πόλης

Επιπρομαχώνες

Κατασκευάζοντας τα τείχη

Οι Προμαχώνες της Κάντια

Το Προμαχωνικό Σύστημα (Fronte Bastianato)